بود شمعي در غم پروانه اي

 روشن و تنها به فکر چاره اي

 شاپرک پروانه اي در فکراو

 آتشي در جان او افکنده بود

 درد پروانه ز درد شمع بود

 شمع هم از درد پروانه فروزان گشته بود

وفاي شمع را نازم كه بعد از سوختن

به صد خاكستري در دامن پروانه ميريزد

نه چون انسان كه بعد از رفتن همدم

 گل عشقش درون دامن بيگانه ميريزد

من تنها من خسته          با یه کوله بار غصه       

من مجنون من عاشق       روی دریا توی قایق        

من گریه من ساده        از عشقت شده آواره       

تو زیبا تو خفته           با یه دنیا حرف نگفته      

تو لیلی تو همراه        گفتی از شادی فردا        

تو همرازتونایاب          عشقت شده برام سراب    

با تو عمری بی تو هرگز       

سلام به همگی تازه راه انداختم این وبلاگ و ولی امیدوارم که سر بزنید و نظر یادتون نره.

نه گلايه دارم از تو نه ديگه شكايتي

نه يه قصه رو لبامه نه ديگه حكايتي

شب تا صبح تو خلوتم به يادِ تو سر مي كنم

دارم انگار كه ديگه خالي تو باور مي كنم

چه جوري به دل بگم از سر راه تو بره

دلي كه شكسته و هنوز برات منتظره

كاش مي شد كه از گذشته ها برات حرف بزنم

بعدِ سال ها نتونستم كه ازت دل بكنم

يه اتاق قدِ قفس براي گريه هام بسه

آيينه بي تاب و قراره واسه تو دل واپسه

نه غزل مونده تو شعرم نه ديگه ترانه اي

كه برات بسازم از نو شب عاشقانه اي

يادگاري مونده از تو رو دلم زخمي عميق

كاشكي مرهم مي شدي اينم ازم كردي دريغ

خوشبختي يعني داشتن آغوشي که هميشه براي تنهايي تو جا داره.

            و من یک تکه از دریا ولی نمناک و طوفانی

           به یاد چشمهای تو تفال می زنم امشب

           ببینم می روی آخر از اینجا یا که می مانی

           تو را جان همانی که جدایت کرد از چشمم

           همین امشب بیا در کلبه سردم به مهمانی

           عجب روز قشنگی بود روز آشناییمان

            چه شد حالا که از آن انتخاب خود پشیمانی؟

          همه بردند از خاطر مرا من ماندم و چشمت

          تو هم رفتی و یادت رفت نام من به آسانی

            چه زود از یاد بردی آن قرار روز اول را

          همان که قول دادی این پریشان را نرنجانی

          اگرچه رفته ای و بار دیگر بر نمی گردی

          ولی دیوانه ات هستم خودت هم خوب می دانی

         تمام شمعدانی ها برایت اشک میریزند

          دلت آمد دل گلهای باغم را بلرزانی؟

         و عادت درد سنگینی است وقتی اوج می گیرد

         به من عادت نکردی طعم حرفم را نمی دانی

         تماشا می کنم این قصه را زیبای من اما

          خدا را خوش نمی آمد که این دل را بسوزانی

به اين غروب غريبم بخند حرفي نيست

طلسم اشک مرا با فريب

دزديدند

 تو هم براي فريبم بخند

حرفي نيست

سلام دوستای گلم ببخشید یه مدتی هست که آپ نکردم و نتونستم سر بزنم آخه تقدیرم این طوری بود که تصادف کنم و چند روزی استراحت خلاصه ببخشید.

پست ترین کلمه(عشق)

جان فدا کردن برای دوست چندان مشکل نیست

پیدا کردن دوستی که ارزش جان فدا کردن را داشته باشد مشکل است

گاه يک لبخند آنقدر عميق ميشود که گريه ميکنم گاه يک نغمه آن قدر دست نيافتني است که با آن زندگي ميکنم گاه يک نگاه آن چنان سنگين است که چشمانم رهايش نمي کنند گاه يک عشق آن قدر ماندگار است که فراموشش نميکنم.

کاش بودی تادلم تنها نبود *** تااسیرغصه ی فردانبود

کاش بودی تابرای قلب من***زندگی اینگونه بی معنانبود

کاش بودی تالبان سردمن***قصه گوی غصه ی فردانبود

کاش بودی تادودست عاشقم***غافل ازلمس گل مینا نبود

کاش بودی تازمستان دلم***این چنین پرسوزوپرمعنانبود

کاش بودی تافقط باورکنی*** بعد تو این زندگی زیبا نبود

بنويس از سر خط بنويس كه دلت ديگه به ياد اون نيست

بنويس كه بدونه وقتي نباشه قلبت از غصه خون نيست

اون كه گذاشت ورفت يه روز سرش به سنگ ميخوره برميگرده

بنويس از سر خط بنويس كه دلت ديگه به ياد اون نيست

بنويس كه بدونه وقتي نباشه قلبت از غصه خون نيست

اون كه گذاشت ورفت يه روز سرش به سنگ ميخوره برميگرده

ديگه صداش نكن بذار خودش بياد دنبا لت بگرده

ديگه گريه نكن آخه اشك تو باعث شادي اونه

ديگه به پاش نسوز آخه اون واسه تو ديگه دل نميسوزونه

اگه مي خواست مي موند حالا كه رفت و غصه ش رفته زيادم

اگه پيشم مي موند ميگي جزاون به هيچكي دل نميدادم

ديگه گريه نكن آخه اشك تو باعث شادي اونه

ديگه به پاش نسوز آخه اون واسه تو ديگه دل نميسوزونه

اگه مي خواست مي موند حالا كه رفت و غصه ش رفته زيادم

اگه پيشم مي موند ميگي جزاون به هيچكي دل نميدادم

باتو جهنم میشه بهشت

باتو میشه صدهزارقصه نوشت

باتومیشه خونه ساخت توشهرعشق

اما افسوس که نمی گذاره سرنوشت

عشق

یه روز از عشق تو مستم
یه روز از زندگی خسته
یه روز دستت توی دستم
یه روز بال سفر بسته

عشق عشق عشق
کی قدرتو می دونه
عشق عشق عشق
از دستت دلم خونه

یه روز با تو یه روز تنها
یه روز بیگانه ایم با هم
تو این دنیای وا نفسا
آخه دیوانه ایم ما هم

عشق عشق عشق
کی قدرتو می دونه
عشق عشق عشق
از دستت دلم خونه

عزیز دل شکسته ام
خدا داده ما رو به هم
خدایی که وفا داره
پناه هر گرفتاره
خدایی که دلم آورد
خدایی که تو رو آورد
خدایی که تو رو آورد

یه روز با تو یه روز تنها
یه روز بیگانه ایم با هم
تو این دنیای وا نفسا
آخه دیوانه ایم ما هم

عشق عشق عشق
کی قدرتو می دونه
عشق عشق عشق
از دستت دلم خونه

عشق يك نوع مرضي است كه ميكروب آن از طريق چشم ، وارد قلب مي شود

مرض عشق اين روزها شباهت زيادي به آدامس دارد

 اول شيرين بعد دوست داشتني

 سپس تكراري و خسته كننده و در آخر دور انداختني

 طرف ما شب نیست
صدا با سکوت آشتی نمی کند
کلمات ابتظار می کشند
من با تو تنها نیستم
هیچکس با هیچکس تنها نیست
شب از ستاره ها تنها تر است...

اينگونه باش

شاد اما دلسوز

ساده اما زيبا 

 مصمم اما بي خيال

متواضع اما سربلند

مهربان اما جدي 

 سبز اما بي ريا

عاشق اما عاقل 

تقديم به اميد زندگاني ام

 تقديم به شکوه شب و شکوه مهتاب

 تقديم به اشکهاي سوزان روي کوه گونه هايت

تقديم به خنده هاي دلنشينت و نگاه هاي پنهانت 

 اي آسمان قلبم